بله. شما می‌توانید چندین فرمت تصویری مختلف را همراه با اسناد PDF در یک مرحله ادغام کنید. نیازی به تبدیل تصاویر به PDF قبل از بارگذاری وجود ندارد.

بله — و دقیقاً، نه فقط "تا حد امکان". فایل‌های JPEG که نیازی به تغییر ندارند، به صورت بایت به بایت و با هش یکسان با فایل اصلی درج می‌شوند؛ هر فایلی که نیاز به رمزگذاری مجدد داشته باشد با کیفیت 90 و حفظ کامل وضوح رنگ ذخیره می‌شود. برای جزئیات دقیق نحوه پردازش هر نوع فایل، بخش ادغام چگونه فایل‌های شما را حفظ می‌کند را ببینید.

بله. کافی است فایل‌های خود را با کشیدن و رها کردن به ترتیب دلخواه بچینید و سپس PDF را بسازید. سند نهایی دقیقاً مطابق با ترتیبی که انتخاب کرده‌اید خواهد بود.

اگر یک PDF رمز عبور داشته باشد، می‌توانید هنگام پردازش رمز صحیح را وارد کنید. پس از باز شدن قفل، صفحات آن می‌توانند همراه با سایر اسناد و تصاویر شما ادغام شوند.

استفاده از یک ابزار، زمان را ذخیره و فرایند را ساده‌تر می‌کند. به جای اینکه هر تصویر را جداگانه به PDF تبدیل و سپس آن‌ها را ادغام کنید، می‌توانید همه فایل‌ها را همزمان بارگذاری و تنها با یک مرحله یک PDF واحد بسازید.

اگر یک فایل JPEG نیازی به اصلاح جهت، حذف شفافیت یا چرخش نداشته باشد، فایل اصلی دقیقاً همان‌طور که هست درج می‌شود — نه رمزگشایی، نه رمزگذاری مجدد و نه فشرده‌سازی دوباره. از دست رفتن کیفیت در نسل دوم JPEG رایج‌ترین مشکل کیفیت در ابزارهای ادغام است و این روش کاملاً از آن جلوگیری می‌کند.

تأیید شده روی یک عکس 509,185 بایتی: داده‌های درج‌شده در PDF نهایی دقیقاً 509,185 بایت و با هش SHA-1 یکسان با فایل روی دیسک بود.

آثار گرافیکی تخت با شمارش رنگ‌های متمایز شناسایی می‌شوند، نه صرفاً بر اساس پسوند فایل؛ بنابراین عکسی که به صورت PNG ذخیره شده باشد باز هم به JPEG می‌رود و نموداری که به صورت JPEG ذخیره شده باشد همچنان به صورت بدون افت کیفیت پردازش می‌شود. وقتی رمزگذاری مجدد اجتناب‌ناپذیر باشد، کیفیت پیش‌فرض 90 باعث می‌شود نمونه‌برداری رنگی خاموش بماند تا وضوح کامل رنگ در خطوط نازک و متون کوچک — همان جزئیاتی که معمولاً سریع‌تر تار می‌شوند — حفظ شود.

ترتیبی که فایل‌ها را می‌چینید دقیقاً همان ترتیبی است که پردازش می‌شوند و این ترتیب به‌صورت صریح حفظ می‌شود، نه بر اساس نام فایل، زمان بارگذاری یا ترتیب بازگشت شبکه. جایی که موقعیت صریح داده شود، اولویت دارد و فایل‌هایی با موقعیت یکسان ترتیب نسبی خود را حفظ می‌کنند — یک مرتب‌سازی پایدار، بنابراین هیچ چیزی به طور غیرمنتظره‌ای بین دو بار اجرای یک لیست جابجا نمی‌شود.

هر صفحه هنگام درج ردیابی می‌شود. سند نهایی گزارش می‌دهد که هر فایل منبع کدام صفحات را تولید کرده و دقیقاً هر فایل از کدام شماره صفحه شروع شده است، بنابراین یک ادغام ۵۰ فایلی را می‌توان صفحه به صفحه بررسی کرد و به آن اعتماد نکرد.

هر فایل منبع به یک بوکمارک سطح بالا تبدیل می‌شود. اگر یک PDF از قبل ساختار راهنمای خود را داشته باشد، آن ورودی‌ها یک سطح پایین‌تر و با بازشماری موقعیت صفحه نسبت به جایگاه جدیدشان در سند ترکیبی قرار می‌گیرند. بوکمارک‌هایی که به خارج از صفحات واقعی آن فایل اشاره دارند حذف می‌شوند تا به صفحه اشتباه ارجاع ندهند.

جهت‌دهی به ترتیب ثابتی انجام می‌شود و همین ترتیب تعیین می‌کند که نتیجه درست به نظر برسد:

• ابتدا تگ جهت EXIF خوانده و اعمال می‌شود. عکس موبایل معمولاً به صورت افقی ذخیره می‌شود و یک تگ به نمایشگر می‌گوید آن را بچرخاند. نادیده گرفتن این تگ رایج‌ترین دلیل تولید صفحات کج توسط ابزارهای ادغام است.
• سپس چرخش دلخواه شما اضافه می‌شود، نسبت به آنچه فایل قبلاً نمایش می‌داد — بنابراین صفحه‌ای که قبلاً ۹۰ درجه چرخیده بود و دوباره ۹۰ درجه بچرخد، در نهایت ۱۸۰ درجه می‌شود؛ یعنی همان چیزی که روی صفحه می‌بینید.

برای تصاویر، پیکسل‌ها جابجا می‌شوند — یک انتقال دقیق اندیس، بدون هیچ گونه میان‌یابی یا نمونه‌برداری مجدد. تأیید شده: چرخاندن یک تصویر چهار بار ۹۰ درجه باعث شد داده‌های پیکسل کاملاً با اصل یکسان باقی بماند و ابعاد حفظ شود. برای PDFها، چرخش به عنوان یک ویژگی صفحه نوشته می‌شود، بنابراین جعبه صفحه همیشه با محتوای ترسیم‌شده مطابقت دارد و چاپ و تصاویر بندانگشتی درست نمایش داده می‌شوند. تأیید شده: صفحه‌ای که قبلاً ۹۰ درجه بود، با چرخش ۹۰ درجه دیگر دقیقاً ۱۸۰ درجه شد.

فایل‌های اصلی شما هرگز تغییر نمی‌کنند. هر چرخش فقط روی نسخه داخل سند ادغام‌شده اعمال می‌شود و همین باعث تکرارپذیری عملیات می‌شود.

در حالت خودکار، صفحه همان تصویر است — با همان نسبت‌ها و بدون نوار سفید. اندازه فیزیکی از DPI خود تصویر گرفته می‌شود، که تنها منبع معتبر است: یک اسکن ۳۰۰ DPI از کاغذ باید به همان اندازه واقعی کاغذ باشد، نه به اندازه صفحه نمایش.

• DPI فقط در یک بازه معقول (تقریباً ۳۶ تا ۲۴۰۰) معتبر است. خارج از این محدوده، مقدار به عنوان نویز متادیتا در نظر گرفته می‌شود و ۹۶ DPI فرض می‌شود — همان مقداری که مرورگرها و واژه‌پردازها استفاده می‌کنند.
• نتیجه سپس محدود می‌شود تا بلندترین ضلع بین ۲ اینچ تا لبه بلند A4 قرار گیرد. بدون حد بالا، یک عکس ۶۰۰۰ پیکسلی بدون متادیتای DPI به یک صفحه ۶۰ اینچی تبدیل می‌شود که هیچ چاپگری نمی‌پذیرد؛ بدون حد پایین، یک آیکون ۳۲ پیکسلی به اندازه یک تمبر درمی‌آید.

همچنین می‌توانید اندازه ثابت انتخاب کنید — A3، A4، A5، Letter یا Legal — و هر تصویر در وسط آن صفحه قرار می‌گیرد، با چرخش صفحه مطابق با جهت خود عکس تا عکس افقی در صفحه عمودی قاب نشود. می‌توانید تصویر را کامل در صفحه جا دهید، صفحه را پر کنید و لبه‌ها را برش دهید یا تصویر را بکشید تا صفحه را پر کند و حاشیه‌ای به واحد پوینت (۷۲ پوینت = ۱ اینچ) اضافه کنید.

پس از نوشتن ادغام، فایل نهایی دوباره باز و بررسی می‌شود: تعداد صفحات باید با آنچه ساخته شده مطابقت داشته باشد و ساختار بوکمارک باید قابل خواندن باشد. فایلی که این بررسی را رد کند به عنوان خطا گزارش می‌شود و تحویل داده نمی‌شود. PDFهای آسیب‌دیده‌ای که فقط با ترمیم هنگام بارگذاری قابل خواندن بودند نیز در نتیجه علامت‌گذاری می‌شوند تا اگر محتوایی ممکن است ناقص باشد، شما مطلع شوید و بعداً غافلگیر نشوید.

اسکن‌های بزرگ تا ۳۰۰ مگاپیکسل برای هر تصویر پشتیبانی می‌شوند و تصاویر ناقص یا ناقص بارگذاری‌شده در صورتی که داده کافی رمزگشایی شود، بازیابی می‌شوند تا کل کار به خاطر یک فایل ناقص شکست نخورد.