یک لحظه...(/)
ما در حال حاضر تصاویر شما را بهینه میکنیم. لطفاً یک لحظه صبر کنید تا بهترین نتایج را برای شما تضمین کنیم.
عالی، ما با موفقیت تصاویر شما را فشرده کردیم.
تصاویر بهینه شدند.
ما در حال حاضر تصاویر شما را بهینه میکنیم. لطفاً یک لحظه صبر کنید تا بهترین نتایج را برای شما تضمین کنیم.
تصاویر بهینه شدند.
بیشتر افراد با پسوند .jfif به طور تصادفی مواجه میشوند. روی یک تصویر در یک صفحه وب راستکلیک میکنید، آن را ذخیره میکنید و ویندوز فایلی با پسوند .jfif به شما میدهد که نیمی از برنامههای دیگر شما حاضر به باز کردن آن نیستند. پیش از هر نکتهای درباره فشردهسازی: یک فایل .jfif در واقع یک فایل JPEG است. بایتها یکسان هستند و همان رمزگشا آنها را میخواند. فقط حروف بعد از نقطه فرق دارند. فشردهسازی یکی، همان فشردهسازی JPEG است و این صفحه این کار را انجام میدهد بدون اینکه از شما بخواهد تنظیماتی را انتخاب کنید که راهی برای قضاوت آن ندارید.
JFIF مخفف JPEG File Interchange Format است. این یک هدر کوتاه است که در ابتدای تقریباً هر فایل JPEG نوشته شده قرار دارد: چهار کاراکتر J، F، I و F، درست بعد از دو بایت ابتدایی فایل، سپس یک شماره نسخه و چگالی پیکسل. عکسهای معمولی .jpg شما هم همین هدر را دارند. این پسوند زمانی به صورت .jfif ظاهر میشود که برنامه ذخیرهکننده نوع فایل را از رجیستری ویندوز میخواند و این شکل نوشتار را به جای .jpg انتخاب میکند. مرورگر Chrome در ویندوز معمولاً دلیل این موضوع است.
ما این موضوع را بررسی کردیم، نه اینکه فقط فرض کنیم. یک تصویر را دوبار ذخیره کردیم، یک بار با پسوند .jpg و یک بار با .jfif، و دو فایل با هش SHA-256 یکسان تا آخرین بایت به دست آمدند. پسوند فقط یک برچسب بیرونی است. هیچ تفاوتی درون فایل وجود ندارد، به همین دلیل تغییر نام .jfif به .jpg معمولاً بهراحتی کار میکند.
سه چیز، و هیچکدام اندازه تصویر شما نیست. رمزگذار جداول کوانتیزاسیون را بازسازی میکند که بیشتر صرفهجویی از همینجا میآید: بیتهای کمتری برای جزئیاتی که چشم شما دنبال نمیکند صرف میشود. جداول هافمن را برای تصویر خاص شما دوباره محاسبه میکند به جای اینکه یک مجموعه عمومی را استفاده کند. سپس فایل را به صورت JPEG پیشرونده (progressive) مینویسد نه پایه (baseline)، بنابراین تصویر با وضوح تدریجی هنگام بارگذاری ظاهر میشود نه اینکه از بالا به پایین کشیده شود.
ابعاد پیکسلی را دستنخورده باقی میگذارد. ما یک تصویر ۱۴۰۰ در ۹۰۰ وارد کردیم و همان ابعاد را از هدر فایل بازگشتی خواندیم. هیچ چیزی کوچکتر نمیشود تا درصد فشردهسازی بهتر به نظر برسد.
فشردهسازی JPEG اطلاعات را حذف میکند و یک بار دیگر فشردهسازی کمی بیشتر حذف میکند. این موضوع برای هر ابزاری که یک JPEG را کوچک میکند، از جمله این ابزار، صادق است. توصیف صادقانه این است که "بدون افت کیفیت" نیست، بلکه "افت کیفیتی که احتمالاً در اندازه نمایش معمولی متوجه آن نمیشوید" است. اگر فایل قرار است چاپ شود یا در آرشیوی قرار بگیرد که بعداً دوباره ویرایش میکنید، نسخه اصلی را نگه دارید و یک کپی را فشرده کنید. اگر قرار است در یک صفحه وب یا ایمیل استفاده شود، این معامله تقریباً همیشه ارزشش را دارد.
در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ چهار فایل را از طریق این صفحه عبور دادیم و تعداد بایتهای بازگشتی را یادداشت کردیم.
| فایل | اصلی | بازگشتی | تغییر |
| عکس ذخیرهشده با کیفیت بالا، ۱۴۰۰ در ۹۰۰ | ۳۸۳٬۹۲۱ بایت | ۶۸٬۳۲۱ | -۸۲٫۲٪ |
| همان عکس با EXIF، GPS و پروفایل رنگ | ۲۵۰٬۸۴۳ بایت | ۶۷٬۵۰۱ | -۷۳٫۱٪ |
| فایلی که قبلاً فشرده و پیشرونده شده بود | ۶۴٬۵۰۲ بایت | ۶۴٬۵۰۲ | ۰٪ |
| یک PNG که در این صفحه انداخته شد | ۷۰۳٬۸۳۰ بایت | ۷۴٬۳۷۹ | -۸۹٫۴٪ |
فایل دوم در جدول عمداً ساخته شده بود تا اطلاعات اضافی داشته باشد: نام سازنده دوربین، برچسب نرمافزار، نظر کاربر، مختصات GPS و پروفایل رنگ جاسازیشده. ما فایل بازگشتی را برای هر پنج مورد جستجو کردیم و هیچکدام را نیافتیم. آنچه بازگشت فقط هدر JFIF، جداول کوانتیزاسیون و هافمن و تصویر بود. اگر عکسی را از تلفن ارسال میکنید، این یعنی محل ثبت عکس همراه آن منتقل نمیشود.
این موضوع دو جنبه دارد و دانستن اینکه کدام را میخواهید مهم است. پروفایل رنگ هم متادیتا محسوب میشود و همراه بقیه حذف میشود. برای عکسهایی که قرار است در وب قرار بگیرند، این نتیجه منطقی است. اگر با جریان کاری رنگ مدیریتشده کار میکنید، یک کپی را فشرده کنید و نسخه اصلی را نگه دارید.
ردیف سوم جالب است. آن فایل قبلاً به شدت فشرده و پیشرونده نوشته شده بود، بنابراین چیزی برای حذف باقی نمانده بود. دقیقاً با همان ۶۴٬۵۰۲ بایت بازگشت، همان عددی که وارد شده بود. ابزاری که بخواهد همیشه موفقیت گزارش کند، باید کیفیت تصویر را قربانی میکرد تا این عدد را بسازد. این ابزار فایل اصلی شما را بدون تغییر بازمیگرداند و به شما میگوید چیزی برای کاهش پیدا نکرد.
این دو مشکل متفاوت هستند و جدا کردن آنها باعث صرفهجویی در وقت میشود. اگر یک برنامه فایل .jfif شما را نمیپذیرد، تقریباً هرگز به خاطر خراب بودن تصویر نیست. بلکه به این دلیل است که برنامه پسوند را با یک لیست مقایسه میکند و .jfif در آن نیست. فشردهسازی این را تغییر نمیدهد: آنچه بازمیگردد همچنان .jfif است و همان برنامه باز هم آن را رد میکند. راهحل این است که به فایل نامی بدهید که برنامه انتظار دارد، کاری که مبدل لینکشده در پایین همین صفحه انجام میدهد. وقتی فایل خیلی بزرگ است فشرده کنید. وقتی برنامهای حاضر به خواندن آن نیست تبدیل کنید.
بارگذار این صفحه همچنین PNG، JPG، JPEG، WEBP، AVIF، GIF، SVG، TIFF و BMP را میپذیرد. هر فایل در همان فرمتی که وارد شده بازمیگردد. PNG موجود در جدول بالا به صورت PNG وارد و به صورت PNG خارج شد، همچنان ۱۴۰۰ در ۹۰۰، و وقتی هدرش را خواندیم هنوز PNG بود. ورود به صفحه JFIF تصاویر دیگر شما را بیسر و صدا به فرمت دیگری تبدیل نمیکند.
اگر برنامهای هنوز به خاطر پسوند فایل شما را نمیپذیرد، تبدیل JFIF به JPG نام مورد انتظار را به آن میدهد. برای ارسال مجموعهای از آنها به عنوان یک سند، از تبدیل JFIF به PDF استفاده کنید. و اگر فقط میخواهید دادههای پنهان بدون رمزگذاری مجدد تصویر حذف شوند، حذف متادیتای عکس فقط همین کار را انجام میدهد.